Samen delen en #ruilen

Dat buffet van gister? Hmm laten we het maar niet meer over hebben.
Tussen de middag hebben we nog even lekker de soep van de buren gegeten, die bij hen over was van sinterklaasavond, dus omgekomen van de honger zijn we niet. De buurman stond plots voor de deur, met een bakje. Geweldig toch, eigenlijk zouden we aan onze voordeuren een briefje moeten hangen met erop geschreven wat er de vorige avond is overgebleven. Na het eten
's avonds of 's morgens vroeg loop je de buurt even door en shopt je maaltje zo bij elkaar. Je eigen restjes ruil je weer voor wat anders. Heb je niets te ruilen, ga je lekker koken en laat je mensen een andere dag meegenieten. Niet meer 3 maaltjes koken omdat de een dit niet lust en de ander dat niet. Eindelijk weer eens hutspot omdat jij thuis de enige bent die dat eet en je het daarom maar niet klaar maakt. Dat haal je nu gewoon bij de overbuurvrouw die het bijna net zo lekker klaarmaakt als je moeder. Met een beetje geluk krijg je er ook van dat heerlijke draadjesvlees bij. En nee, niet via een app voor je telefoon of tablet, nee gewoon langs de deuren lopen, veel leuker.

Wel eens gehoord van het +Ruilrestaurant? Ik ken het in Utrecht, maar misschien zijn er meer steden waar ze dit ook doen. Principe is simpel. Er wordt een datum geprikt waarop ze van een gratis locatie gebruik kunnen maken (het is dus ook iedere keer op een andere plek). Je kan je inschrijven voor die datum en een paar dagen voor die dag krijg je een boodschappenlijstje. Op die van mij stond bijvoorbeeld vis, pittig en krijtjes. Geen hoeveelheden en niet precies wat. Het enige dat ze aangeven is dat ze met 1 appel/visje/etc niet veel kunnen, maar met 5 wel. Ik heb de aanbieding van de viskraam, rode poon, meegenomen. Samen met een pot van mijn eigen ingemaakte pepers en krijtjes van de 1 euroshop kwam ik bij de locatie aan. Je geeft je dingen af, krijgt een stickertje op je kleding met daarop wat je hebt meegenomen en wacht af tot het kookteam bedacht heeft wat ze met al die spullen gaan maken. Niemand weet dus wat er 's avonds gegeten gaat worden. Op het ene schoolbord staat wat er binnen is gekomen en op het andere verschijnt langzaam aan het menu. Dat wat er over is gaat naar de mensen die voor je hebben staan koken en serveren. En omdat je met onbekenden aan een tafel zit, maar wel kan zien wie wat meegebracht heeft is ben je zo aan de praat: "oh, die postelein is van jou, lekker!"
Het is begonnen met de gedachte dat uit-eten-gaan helemaal niet zo duur hoeft te zijn en gezien de volle avonden denken veel andere mensen daar ook zo over. Je moet echt op tijd de dag vastzetten anders is het vol. Probeer het eens!

En wat eten wij vanavond? Gebraden #kip uit de oven, heerlijk ingesmeerd met olijfolie, #mosterd, zeezout en tijm, een citroen en wat knoflook in z'n buikje en wat rozemarijn, prei, ui en tomaat in de braadslee. Ik hang wel een briefje aan de voordeur als er wat over is :).

kerstkookworkshop: en hoe was het nu?

Wat maakt het toch dat je op sommige plekken binnenkomt en je meteen thuis bent? Is het het grote fornuis dat als een open haard heerlijk warmte afgeeft, is het de glimlach en de kus op beide wangen van de gastvrouw Marjan die je begroet, de kok Arthur die blij een koffie voor je inschenkt maar niet kan wachten om je met zijn recepten kennis te laten maken of zijn het de kaarsjes, de prachtig gedekte tafel en de heksenbol (een antieke 19e eeuwse heksenbol waarvan men destijds dacht er de heksen/slechteriken en de duivel mee te kunnen verjagen doordat deze, geschrokken bij de aanblik van hun spiegelbeeld, op de vlucht zouden slaan) waardoor je je meteen op je plek voelt. Het een kan niet zonder het ander en de mix van Kookhuis Jantrus maakte het samen met de andere gezellige deelnemers aan de workshop een super geslaagde avond!

En wat kunnen we dan voor Kerst gaan maken, want we zijn er natuurlijk niet alleen maar geweest voor de koffie. Wat bij mij in ieder geval vooral is blijven hangen is hoe simpel sommige dingen te maken zijn terwijl ze er echt top uit zien en heerlijk smaken. Een voorbeeld: "souffle van tongfilet met een frisse komkommerdressing". Is nog prima uit te spreken en  je weet wat je eet, maar dat woordje souffle maakt het net wat spannender en dus prima om tijdens Kerst de ohhhs en ahhhs te ontvangen, want geef toe, daar doe je het ook een beetje voor. Dus zou ik heel graag willen laten zien hoe makkelijk het is. Een probleem, ik ben nog behoorlijk zoekend qua bloggen, delen, documenten, tabs en zo meer. Ik ga dat dus uitzoeken en plaats het later. Als iemand toch zo nieuwsgierig is en niet wil wachten, laat even een berichtje achter.

En nu snel door naar weer een hapje en een drankje bij de opening van een nieuw kantoorpand. Ben wederom benieuwd.

#Kerstkookworkshop

Sint is nog maar net het land uitgeblazen en kerst is alweer volop in het land. Alweer pakjes maar vooral eten! En dan iets graag iets speciaals, iets waarvoor je op de dag zelf niet uren voor in de keuken hoeft te staan en iets waarvan familie en vrienden zeggen: "Wat we toen bij jou hebben gegeten was zo lekker, volgend jaar zijn we er weer bij!"
Nou moet ik eerlijk zeggen dat wij jaren aan Snoepkerst gedaan hebben toen de kinderen klein waren.
's Morgens heerlijk uitgebreid ontbijten, een lekkere lunch en 's avonds de kransjes, sneeuwkoekjes en al die andere lekkere snoeperijen op tafel, in de kerstboom en in kersttakken. Niets zo leuk als nu eindelijk die kransjes in de boom waar je al weken naar zat te kijken te mogen opeten.Geen wildbouillon, geen tamme haas of Vienetta bij ons op tafel. Nee, ongegeneerd snoepen. Voor mij heerlijk omdat ik met een fulltime baan ernaast niet nog een keer in de winkels in de rij hoefde te staan, mis te grijpen en tijdens Kerst niet in de keuken hoefde te staan en we alle tijd hadden om gezellig spelletjes te doen met z'n allen. En het bijzondere was altijd dat geen van de kinderen ooit misselijk geweest is. Als je onbeperkt mag pakken en een behoorlijke bodem hebt gelegd met het ontbijt en de lunch is de "honger" naar snoep een stuk minder en is het gewoon lekker!

Maar nu gaat het anders, de kids zijn groot en alhoewel de snoepkerst nog steeds als een groot feest in de herinnering ligt doen we het nu anders. Na de tapaskerst, soepkerst en de meiden-maken-het-voorgerecht, wij-het-hoofdgerecht, de-jongens-het-nagerecht (dat trouwens toch die Vienetta was die ze op het laatste moment bij de Shell hadden gekocht) gaan we dit jaar eerst op Kerstkookworkshop. En dan wel op een hele gezellige locatie namelijk bij het kookhuis van #Jantrus in het centrum van Gouda.
En dat gaat heel speciaal worden want zij koken op Agafornuizen. Die prachtige grote fornuizen waar ik alleen maar van kan dromen.

Al eerder waren wij bij Jantrus te gast maar dan bij een van hun maandelijkse Table d'Hotes. Aanschuiven bij een lange tafel waar je met ongeveer 20 gasten geniet van een heerlijk diner en een lekker glas wijn. Je laten verrassen want je hebt geen idee wat er voorgeschoteld wordt (je kan natuurlijk wel doorgeven of er bepaalde dingen zijn die je niet wilt, mag, kan eten en daar wordt dan rekening mee gehouden). En ken je die andere mensen dan? Nee, maar als mensen zich inschrijven voor zoiets dan zijn het in ieder geval genieters. En als je dan toch bij iemand zit waar je nooit vrienden mee zal worden dan schuif je gewoon een plaatsje op. Zo simpel kan het dus zijn, geen ellenlange menukaart waar je je doorheen moet worstelen, geen wachten op een tafeltje terwijl er genoeg plekken vrij zijn, gewoon aanschuiven en genieten van de prachtige dingen die op je bord verschijnen.

En vandaag gaan we dus zelf koken op een van die prachtige fornuizen en alles natuurlijk ook opeten! Na de kookworkshops waar ik een framboosje op een bordje legde, ondertussen meer kletsend en nippend van mijn glas wijn verwacht ik dat het deze keer heel anders gaat worden. Ik ben benieuwd en heb er ontzettend veel zin in!

#Antioxidanten en #vrije radicalen

Buiten dat ik een "foodie" ben, ben ik ook gewichtsconsulente en studerend voor voedingsdeskundige. En dan duik je soms wat dieper in dingen die je tegenkomt. Een woord dat ik erg heel veel tegen kom is antioxidanten, dat je op steeds meer producten ziet met benamingen als "rijk aan antioxidanten", als extra toevoeging en zelfs in de vorm van pillen verkrijgbaar. Wow het nieuwe supermedicijn waarvoor je niet eerst naar de dokter moet om een recept te halen. Maar wat zijn antioxidanten nou eigenlijk en wat doen ze?

Antioxidanten is een verzamelnaam voor o.a. de vitamines E en C. Antioxidanten zijn stoffen die het proces van oxidatie tegengaan. Oxideren is het natuurlijke proces dat ontstaat indien vrije radicalen, ofwel schadelijke stoffen, je lichaamscellen beschadigen en de celdeling ontregelen. Bovendien kunnen de antioxidanten de vrije radicalen neutraliseren waardoor zij geen schade kunnen aanrichten in het lichaam. Zorgen voor geen vrije radicalen in je lijf lijkt dus het plan, maar helaas ieder mens heeft vrije radicalen in het lichaam.

Want bij elk natuurlijk proces van het lichaam waarbij je lijf gebruik maakt van zuurstof ontstaan vrije radicalen. Het ontstaan van deze radicalen is hoe dan ook onvermijdelijk. Bijvoorbeeld bij het omzetten van voeding naar energie en bij het ademhalingsproces. Maar ook wanneer je lijf de strijd aangaat met zaken buiten je lijf zoals stress, luchtvervuiling, alcoholgebruik kunnen vrije radicalen ontstaan.

Terug naar de antioxidanten: zij zijn eigenlijk de bodyguards die als eerste reageren met de vrije radicalen, waardoor waardevolle celonderdelen bespaard blijven van de terreur van vrije radicalen. Dus dood aan alle vrije radicalen hoor ik je denken, kom maar op met al die antioxidanten!

Was het maar zo simpel, want vrije radicalen hebben we ook nodig, ze zijn nodig om cellen alarm te laten slaan. Zij worden door het lichaam ook ingezet tegen bacteriën en virussen. Wanneer er sprake is van een ontsteking ergens in het lichaam of allergieën maakt het lichaam zelfs bewust vrije radicalen aan om deze te bestrijden. Probleem is echter dat de vrije radicalen niet alleen de 'zieke' cellen bestrijden maar alle cellen van het lichaam. Daar komen dan de antioxidanten om de hoek. Maar moeten we er dan extra van gaan slikken en meteen al die producten in je karretje gooien waar "extra toegevoegde antioxidanten" op de voorkant staat?

Ik denk het niet. Ik ben ervan overtuigd dat je met gezonde gevarieerde voeding met veel groente en fruit en bijvoorbeeld noten meer dan voldoende binnenkrijgt om die vrije radicalen te lijf te gaan. Je hebt dan echt geen producten nodig met al die prachtige toevoegingen. Sterker nog, onderzoeken tonen steeds vaker aan dat een teveel van een bepaalde vitamine juist een averechtse werking heeft en de kans op een bepaalde ziekte juist vergroot. Let wel, ik weet dat mensen bij bepaalde ziektes juist wel extra toegediend krijgen, met goede resultaten, er zijn altijd uitzonderingen.

Zin in fruit nu? In gojibessen, gedroogde pruimen, granaatappels, rozijnen, bosbessen, aardbeien, frambozen, pruimen, sinaasappels en druiven zitten naar verhouding veel antioxidanten.
En wat voor groente vanavond? Kies voor boerenkool, spinazie, spruitjes, broccoli, bieten, rode peper, rode ui, mais, aubergine of wortelen als je wat extra wilt.


En met pakjesavond geen tijd om te koken? Geen nood in chocolade zitten ze ook! Een hele gezellige Sinterklaasavond!

Chaos in mijn keuken

Gister kwam ik bovenstaande spreuk tegen en die hangt nu in mijn keuken! Natuurlijk zou ik het verschrikkelijk vinden als niemand hier meer kwam eten want dat zou kunnen betekenen dat wat ik klaar maak misschien niet te eten is.
Maar dat de keuken zo langzamerhand aan het dichtgroeien is, is een feit. Nu heb ik een gewoon keukentje, niets bijzonders en als hij twee keer zo groot zou zijn zou het er waarschijnlijk net zo uit zien. Ik wil mijn kruiden, potjes, pannetjes, flesjes en keukengerei graag bij de hand hebben. Zoeken in kasjes, zeker weten dat je nog een potje kurkuma hebt, het niet kunnen vinden, dus snel nog even naar de super en het potje de volgende dag tegenkomen. Herkenbaar? Gelukkig!

Dus de magnetron eruit want die gebruik ik misschien 1 keer in de twee maanden. Hij stond op de koelkast, dus in eerste instantie op de grond gezet, want tja, weggooien wil ik eigenlijk ook niet, je weet maar nooit. Daar heeft hij twee dagen gestaan en iedereen liep er met een boogje omheen, zo van: laten we er maar niets van zeggen, het komt uiteindelijk toch wel goed. Tot ik vanmorgen mijn teen toch wel zo ongenadig tegen het ding stootte. Opgeruimd dus (niet weggegooid)! En dan kunnen de pannen en de braadslee die niet meer in de kastjes pasten nu op de koelkast, want die stonden ook in de weg op het fornuis. Kan ik ook weer die achterste pitten gebruiken zonder van alles opzij te moeten schuiven.

Maar ja die plank, vol met kruiden, bijzondere azijntjes en olijfolietjes, kookboeken, keukenmachines en heel veel andere spulletjes die ik echt bij de hand wil hebben, wat doe ik daar nou mee? In de keuken gezet met het idee dat je dan extra werkruimte hebt en nu helemaal vol stond. Nou die staat nog steeds vol, ik kan het niet over mijn hart verkrijgen dingen te gaan verstoppen in kasten. Ook al zouden sommige dingen misschien beter in het donker kunnen staan, ik weet het.

Als ik dit zo terug lees moet ik me eigenlijk schamen, ik heb een keuken vol spullen, alles werkt en ik kan een kastje opentrekken en er rolt van alles uit. Zo anders dan mijn vriendin die in Oeganda op een houtvuurtje weer een maaltijd rijst met gebakken banaan klaar maakt voor al haar opvangkindjes. Maar haar kennende heeft zij ook overal potjes en dingetjes staan, want in een keuken die gebruikt wordt kan het bijna niet anders. Dus.......de spreuk hangt er nog wel, maar is meer een excuus om de chaos te kunnen laten bestaan, ik kan in ieder geval niet zonder!

Komt ze weer met die #ham......

Tja, ben ik weer met de ham. Nooit gedacht dat ik daar zo lyrisch over kon doen, want daar neigt het nu toch wel een beetje naar. Maar het is onschuldig, ik sta nog niet op het station die heerlijke ham uit te delen met een spandoek om m'n nek: proef de ham!


Maar dit is voor nu de laatste keer. Want hij is eindelijk op, 1,5 kilo ham schoon op! Daar hebben we dan wel bijna een week over gedaan, maar goh wat hebben we er heerlijk van gegeten. Het begon met de pure, in de oven gegaarde ham. De dag erna eieren met ham, van die dikke schots en scheef gesneden plakken. En niet drijvend in het vet, dus na de omelet niet zo'n vette smaak in je mond.
En de foto is natuurlijk niet door mij genomen, wie neemt er nou een foto van z'n gebakken eitje? Maar het zag er wel zo uit, echt.

Daarna een keertje tagliatelle met blokjes ham, champignons, knoflook, parmezaan en een beetje kookroom, mmmmmmm. Ook weer heerlijk, sorry......
En vanavond het laatste stuk in blokjes gesneden voor een pasta uit de oven, gemaakt met het restje chili van gisteren, wat extra passata, een lading basilicum en oregano en een schepje suiker. Heerlijk.................
Oh, tussendoor natuurlijk wat stukjes gesneden en met de vorige week gemaakte mosterd lekker weg gehapt bij een wijntje, je begrijpt......heerlijk!



Begrijp je nu waarom lyrisch? Mik een ham zo'n anderhalf-twee uur in de oven met een lekkere marinade en je kan dagenlang heerlijk eten. Hoezo ik heb geen tijd om te koken???????

Net #Chili con carne

Hoe liep het "wat-zullen-we-vanavond-nou-weer eten" proces vandaag nou eigenlijk? Het begon zo: 

Kind om 9 uur vanmorgen nog niet gehoord, toch even checken of ze al wakker is. Mmmmm kind heeft behoorlijk pijn bij plassen (al een paar dagen, dus wacht met zeggen tot maandagmorgen.......), dus met potje geel vocht richting huisarts en ja, kind heeft blaasontsteking. Nu heeft ze dat al eerder gehad toen ze een stuk jonger was en toen kon ik nog sinaasappels en mandarijnen geven en dreigen dat het anders nooit meer overging. En kon ze met alle knuffels naar het toilet omdat ze zo verschrikkelijk zielig was. Nu gaat dat niet meer helaas.

Het is altijd een lastige eter geweest en die sinaasappels krijg ik er niet meer in, laat staan cranberries. Misschien in een smoothie, maar dan moet er ongeveer een pond aardbeien in zitten om een beetje de smaak te verbergen. Even snel een van mijn receptenboeken gecheckt waar overzichtelijk alternatieven in staan. En paprika en pepers staan ook in het rijtje. Ondertussen was ik even blogs aan het langslopen en er was net een heerlijk recept gepost bij  +Lekker Tafelen . Een heerlijke chili con carne. Mooi! Paprika, pepers, avocado/tomaten salade erbij, klaar! Paprika vindt ze heerlijk!

Recept even goed doorgelezen en schrik..... 8 uur stoven in de oven, een nacht in de marinade. Nou vind ik het heerlijk dat perfect gestoofde vlees dat uren in de oven heeft gestaan, maar dat ging vandaag niet meer lukken. Ik heb hem dus als basis gebruikt en er mager gehakt en cannellinibonen bij gedaan die ik toevallig nog in blik had staan (een nachtje bonen weken ging ook echt niet meer lukken).  Wat gespeeld met de kruiderij, sommige dubbele hoeveelheid, drupje kaneel erbij, laurier eruit, wortel of 2 erbij en met een half uurtje klaar! Top recept als je niet een zakje mix "chili con carne" wilt gebruiken omdat er toch wel heel veel zout in zit of andere dingen die ietwat onduidelijk zijn of net dat zakje vergeten was mee te nemen bij de super. Zelf proberen? Klik op deze link


En het kind en de extra vitamine C? Gelukkig, ze vind bosbessen wel lekker!